Toen ik 22 was trouwde ik met Jos. Mijn naam veranderde van Anita de Groot in Anita van den Bogaart. Jos en ik werkten allebei; hij als leraar, ik op het postkantoor. Toen ik 28 was, in 1986, werd onze eerste zoon geboren: Koen. Eén ding was voor mij heel duidelijk: ik had voor kinderen gekozen en ik wilde ze graag zelf opvoeden en verzorgen. Dus stopte ik met werken op het postkantoor. Nou, en toen kreeg ik ein-de-lijk ook weer wat tijd voor mijn grote hobby: schrijven!

Ik deed mee met verhalenwedstrijden en begon een soort kleine rubriekjes te schrijven. Op een dag bedacht ik dat het eigenlijk wel heel leuk zou zijn een kinderboek te gaan schrijven over de belevenissen van Jos op school. Het werd een grappig boek en ik stuurde het naar een uitgever. En daar zagen ze wel wat in me. De uitgever stelde voor dat ik een nieuw boek zou gaan schrijven, omdat ze zo’n zelfde soort boekje al hadden. En zo begon ik aan een heel ander, compleet nieuw boek. En (jippie!!!) het werd uitgegeven. Het was mijn eerste ‘echte’ boek en het heette: “Nou is het genoeg”.